Katherine, 7 februari 2007

Investering

Katherine is te warm om te lopen. Dus koop ik er maar eentje tweedehands, bij Trash & Treasures. Die fiets blijkt meer trash dan treasure.
  1. De voorband staat leeg.
  2. Zowel het voor- als het achterwiel hebben zulke grote slagen dat de wielen aanlopen.
  3. Het zadel wiebelt.
  4. Één van de versnellingskabels ontbreekt, alleen de kleinste 5 van de 15 versnellingen zijn beschikbaar.
Tja. Lopen is nog erger, dus... ben ik nu de trotse eigenaar van een fiets vol gebreken.
  1. De voorband is snel opgepompt en loopt vooralsnog niet leeg.
  2. Het is even zoeken naar een spakensleuteltje, maar daarna zijn de wielen redelijk recht te krijgen. Met de remmen wat losser lopen ze zelfs niet meer aan.
  3. Het zadel vraagt wat evenwichtskunst, maar er is mee te fietsen.
  4. Met de grootst beschikbare versnelling is redelijk vaart te maken.
Een helm en slot erbij en rijden maar!

Een week later

Het gaat een week goed. Dan verandert de voorband van humeur. Het duurt een kilometer of 3 voor het ding leeg is. Dat is precies de afstand tussen de benzinestations in de stad. Oppompen en snel doorfietsen.

Zo gaat het nog een dag of twee goed. Plakspullen heb ik niet, bandenwippers evenmin. Een nieuwe binnenband is een redelijk alternatief volgens de fietsenmaker. Tja, vanuit zijn perspectief zeker. Die fietsenmaker is een oud RAF man, de Australische luchtmacht. Die houden niet van half werk. Vliegtuigen moeten 100% zijn. Dat streven kan ik op zich wel waarderen, maar voor een tijdelijk tweedehands fietsje is het niet echt nodig. Zoveel vlieguren ga ik niet maken.

Ach wat, het is wel best, liever uitbesteden aan een professional dan zelf aanrommelen. De fietsenmaker zet gelijk het zadel vast.

Zo, tralala, een volle voorband rijdt een stuk soepeler. Nu kan ik wat ruiger terrein opzoeken. Op weg naar het lower level nature reserve kraakt er achter ergens wat. Oeps, iets te veel kracht gezet. De achteras is gebroken. Het gaat nog wel vooruit, maar erg moeizaam en met een hoop lawaai.

You got a musical bike mate klinkt het als ik de volgende dag naar de stad fiets. Yeah, it is second hand and it tells grap ik terug. De 3km naar de stad is te veel gevraagd voor de gebroken achteras. Dat wordt halverweg afstappen en lopen.

De fietsenmaker begroet me als een oude bekende. Zijn offerte voor een reparatie is me opnieuw wat te hoog, maar er is geen alternatief. Een paar uur later heeft hij vrolijk het hele achterwiel maar vervangen. Leuk, dat kwaliteitsstreven, maar over een week ben ik weg uit Katherine.

Oorspronkelijk was ik van plan om die fiets bij vertrek te verkopen. Als ik nu alle kosten optel kan ik bijna huilen, maar ik schiet steeds in de lach. Er is een verschil tussen een probleem en een kostenpost. Met het nieuwe achterwiel erbij wordt die kostenpost meer een soort van diepteinvestering. Hoe verdien ik dat nog terug?

Treasure fiets te lease, voor een spotprijs

Is er iemand die de komende 10 maanden een fiets wil huren in Katherine? Tweedehands, maar een echte treasure: En dat alles voor slechts $3,80 per dag! Reageer voor 12 februari, want weg is weg!

Tot de volgende noot,
Henk Jan Nootenboom